ေကာင္းကင္က မိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့မႏၱေလးကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ ပထမသုတ္ မေက်ာင္းသား မ်ားေလလံပြဲ မွာတကယ္ပင္အေကာင္အထည္ေပၚလာေလျပီ။ ကပြဲရံု တဘက္တစ္ခ်က္က လည္းေစ်းဆိုင္တစ္ခ်ိဳ ့လာဖြင့္ သည္။စပီကာ မွာ ပြဲမစခင္ ကာရာအိုေက အေနျဖင့္ ဒိုင္လူႀကီးမ်ား ျဖစ္ေသာေႀကာ့ေႀကာ့လွုိင္ ၊ မအိအိ၀င္း ႏွင့္ သရဲေလးေကာင္ တို ့က အလွည့္ႀကအူေနႀကေလျပီ။“ ဒို ့ကေတာ့ဒို ့ကေတာ့ ေယာက်္ားရရင္ ငွက္ေပ်ာသီးေကြ်းမယ္“ ဟု စပီကာ မွေညာင္နာနာ ေအာ္လိုက္သံမွာ အီးဘုရင္မအီးေႀကာ့ ၏ရင္တြင္းျဖစ္မ်ားေဖာ္က်ဴးေနေလသည္လားမသိ။သရဲေလးေကာင္ က လည္း ဘယ္လို မွ စပ္ဟပ္မရႏိုင္ေသာ ဟာမို နီ ျဖင့္အီးေႀကာ့အသံအဆံုး “ ငွက္ေပ်ာသီးေကြ်းမယ္ လို ့..ဟင့္ဟင့္ “ဟုလုိက္လံ ေဖာ္လိုလိုက္ေနႀကသည္။ အိအိ၀င္းမွာေတာ့ မ်က္ေထာက္နီႀကီးျဖင့္ေယာက်္ား ေနမ်ိဳးထြန္း ဧည့္ခံေနသည္ကို လိုက္ႀကည့္ေနသျဖင့္သီခ်င္းမဆိုႏိုင္အားေသးပါ။ဧည့္သည္မိန္းကေလးမ်ားသာမက ေလ့လာသူ ေယာက်္ားသားမ်ားလည္း ေရာက္လာေနႀကေလျပီ။
သက္ခိုင္ကေတာ့ အႀကံရွိသူ ပီပီ အေဖ်ာ္ရည္မ်ားထဲတြင္ယမကာမ်ား ေရာေပးထားသည္။ေနမ်ိဳးထြန္းက လည္း ဘယ္လို မွမစြံႏိုင္သည့္ ဤလူမ်ား ေရာင္းထြက္ေရးအတြက္ယမကာ ေရာရန္သေဘာတူထားသည္။ယမကာ သည္ ခ်စ္ျခင္းကို အားေပးသည္မဟုတ္ပါေလာ။ေတာ္ရံုတန္ရုံမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ယမကာေသာက္ျပီးမွႀကည့္လွ်င္ အလြန္ပင္လွပသြားႀကသည္မဟုတ္ေလာ။ မီးဆလိုက္မ်ားကို လည္း သေဘၤာသား သူရ ၏ ေထာက္ပံ့မွုျဖင့္ စီစဥ္ထားသည္။ ယမကာ ႏွင့္ မီးဆလိုက္မ်ား ပါလွ်င္ အက်ည္းတန္သူမ်ားပင္ ႀကည့္ေကာင္းသြားမည္ဟု တြက္ထားႀကသည္။
ပရိတ္သတ္မ်ား မွာ မ်ားလာျပီျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိဳ ့ မွာ ေဖ်ာ္ရည္ မ်ား ေသာက္၍စကားမ်ားေဖာင္ဖြဲ ့ရင္း စင္ေပၚသို ့လွမ္းလွမ္းႀကည့္ေနသည္။
ဒိုင္ ခ်ဳပ္ ေႀကာ့ေႀကာ့လိွုင္ မွာဆိုလိုက္ေသာက္လိုက္ျဖင့္အေတာ္မူးေနေလျပီ။ မူးေနျပီျဖစ္ေသာေႀကာင့္သီခ်င္းပင္မဆိုႏိုင္ေတာ့။ လ်ာေလးအာေလးျဖင့္“ ကြ ေရာက္လာ ႀကတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသို လ္ ညီအစ္မမ်ား ခင္ဗ်ား. ေဆာ္ရီးရွင္။ အခု ေလလံပြဲစတင္ေတာ့ မွာျဖစ္လို ့ဂုဏ္ျပဳရင္းေနာက္တစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္လိုက္ႀကပါစို ့လားရွင္“ဟု ေႀကျငာလိုက္ရာအားလံုး ခြက္ကုိယ္စီ ကိုင္ေျမွာက္၍“လင္ေယာက်္ားေပါမ်ားပါေစ“ ဟု အားလံုး၀ိုင္း၀န္းဆုေတာင္းလိုက္ႀကသည္။အီးေႀကာ့္က ေနာက္တစ္ေခါက္ ခြက္ ထပ္ထည့္၍“ေနာက္တစ္ခြက္ေလာက္ ထပ္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ႀကပါစို ့လား“ေျပာရင္း ေနာက္တစ္ခြက္ေမာ့လိုက္ရာ အားလံုး လည္းလိုက္ေသာက္ႀကေလသည္။ဤသို ့ဂုဏ္ျပဳေနလိုက္ရာ ေမွာက္သူေမွာက္ ၊အန္သူ အန္ျဖစ္သူမ်ားလာေသာေႀကာင့္မအိအိ၀င္း က အီးေႀကာ့ထံမွ မိုက္ကိုဆြဲယူ ျပီး“အားလံုး ပြဲစပါျပီ ထပ္ေသာက္စရာမလို ေတာ့ပါဘူး“ ဟုဆို လိုက္ မွ မူးေနေသာပ်ိဳပ်ိဳအိုအို ပရိတ္သတ္မ်ားေခါင္းေထာင္ကာ စင္ျမင့္စီကိုလွမ္းႀကည့္ေနႀကသည္။
ဗာလ
Tuesday, October 6, 2009
မႏ ၱေလးေလလံပြဲ (၃)
(၅) ျငိမ္းခ်မ္း ေစာတင္ေမာင္၏ ျပိဳင္ဘက္ ဗိုက္ကေလး မွာ ကား မိန္းမရရန္အတြက္ဆို လွ်င္ခ်ီးကားပဲဆြဲရဆြဲရ ႀကိဳးစားခ်င္သူ ျဖစ္သည္။ အသဲကြဲ ဒဏ္ရာမ်ား ရွိေသာလည္းတက္ႀကြေသာ ႀကက္ဖတစ္ေကာင္ အေနျဖင့္ လူျဖစ္က်ိဳး နပ္လို လွျပီျဖစ္သည္။ သို့ေသာ္ အျဖစ္က လည္း မရွိ။ ျငိမ္းခ်မ္းဟု ဆို လွ်င္ မိန္းကေလးမ်ား သာမကအေျခာက္မ်ား ပင္ ေရွာင္ႀကသည္ျဖစ္ရာ ဤ ေလလံပြဲသည္သာ ၄င္းအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္ေလသည္။ ေရာင္းမထြက္ခဲ့ပါက အဆစ္အေနျဖင့္ ထည့္ေပးလိုက္ရန္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး အား သြား ေရာက္ ဂါရ၀ ျပဳ ထားျပီး ျဖစ္ေလသည္။
(၆) ျမတ္သူရဗိုလ္ တစ္ေခာတ္တစ္ခါ က လူငယ္ေျခသြက္ တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ေကာင္းစားခဲ့ဘူးသည္။ သို ့ေသာ္ ေကာက္ရိုးပံု ေစာင့္ရင္းျဖင့္အခ်ိန္ကုန္ကာ ေယာက္်ားဘ၀ကို ညည္းေငြ ့ေနျပီျဖစ္ေႀကာင္းေျပာဆို သံႀကား၏။ကမၻာပါတ္ေနေသာသေဘာၤသား တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ သေဘၤာသားလို ခ်င္သူမိန္းကေလးမ်ား အႀကိဳက္ျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။
(၇)ေဇာ္ႏိုင္လင္း(ခ) ဆင္ႀကီး ေသာက္လံုးႀကီးလွေသာ ဆင္ႀကီး ကို မိဘမ်ားကလည္း မကယ္တင္ႏိုင္။အိမ္ေထာင္လ်က္သား ခ် ေပးခ်င္ေသာ္လည္း နယ္တစ္၀ိုက္ မွ မိန္းကေလးရွင္မ်ား ကေခြးသာအျမီးျဖတ္ေပးစားလိုက္ခ်င္ႀကသည္။ ေဇာ္ႏိုင္လင္း ဆိုလွ်င္ေတာ့ေပးစားရန္စိတ္မကူးႀက။ သို ့ေသာ္သေဘာေကာင္းျပီး အလိုလိုက္လိမ္ ့မည္ထင္ႀကေသာ မိန္းကေလးမ်ား စိတ္၀င္စား ေပလိမ့္မည္။ အေညာင္းမိေနေသာမိန္းကေလးမ်ား ဆင္နင္းခံရန္ ၀ယ္ယူေကာင္း၀ယ္ယူလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။
(၈)ေအာင္ဆန္းသခင္ေအာင္ဆန္းလို ေတာ့ အဟုတ္ေနရာမထူးခြ်န္လွပါ။သို ့ေသာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဲ့သို ့ တစ္ေခတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ တဏွာတြင္ ငျဖိဳးကိုမမီေသာ္လည္း အေတာ္ပင္ ေျခလွမ္းသြက္သည္။ စိတၱဇ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အားထားဖြယ္။
(၉) ဆရာေဇာ္၀င္းေအာင္ ဆရာေဇာ္၀င္းေအာင္ တစ္ေယာက္ ဘယ္ႏွယ့္ေႀကာင့္မ်ား ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ေရာ ၍ ၀င္ေရာက္ အေရြးခံရေလသနည္း။ သူ ခ်ိန္ဖူး ေသာ ေက်ာင္းသူေလးမ်ား ပင္ အိမ္ေထာင္က်၍ ကေလးတြဲလဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္၀ယ္ ကံႀကမၼာ ျငိဳးမွိန္လွေသာေႀကာင့္ တစ္ေယာက္တည္းလူပ်ိဳ သိုး လြန္ ႀကီး ျဖစ္က်န္ေနခဲ့သူျဖစ္သည္။ အတန္းတူ ဆရာမမ်ား ႏွင့္ လည္း မရည္ငံခဲ့။ ရပ္ကြက္ထဲမွမေခ်ာကို လည္း ႀကံေဆာင္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပဲ အရံွုးသမားႀကီးလံုး လံုးျဖစ္ေနခဲ့ေလသည္။ ထို ့ေႀကာင့္ ေနာက္ဆံုး ရဲ၀င္းသူ ကို ဆရာျပန္တင္ကာဤေလလံပြဲတြင္ တင္၍ ေရာင္းခ်ႀကည့္ရန္ မရဲတရဲ ႀကိဳးစားႀကည့္ျခင္းျဖစ္ေလသည္။
(၁၀) ရဲ၀င္းသူဆရာေလးရဲ၀င္းသူ မွာေတာ့ မိန္းမရေရး ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ဤပဲြတြင္ မျဖစ္မေန ၀င္ေရာက္ ႏြဲဖို ့ရန္ျပင္ဆင္ထားသည္။ မိတ္ကပ္ေအာင္ေအာင္ ႏွင့္လည္း ပြဲေန ့အတြက္ စာခ်ဳပ္ျပီးျဖစ္သည္။
(၁၁) မ်ိဳးဆက္ အခါတစ္ပါး က ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးခဲ့ဘူးေလ၏။ အိမ္ေထာင္ေရး လကၡဏာကပါလာပံုမရ။ ေကာင္းေကာင္းေနခဲ့ေသာ္လည္း မိန္းမ မရပါ။ စာတို ေပစမ်ား ေရး၍အနိမ့္ဆံုး ရည္မွန္းခ်က္ ျမန္မာျပည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြႏိုင္ သမၼတႀကီးႏွင့္ အျမင့္ဆံုးရည္မွန္းခ်က္ မွာ မိန္းမရရန္ျဖစ္ေလသည္။ ထို ့ေႀကာင့္စီစဥ္သူမ်ား က စီစဥ္ေပးလာေသာအခါ ရွက္ တတ္ေသာ္လည္း ေလလံပြဲ တြင္ စြန့္စားႀကည့္ ရန္ဆံုးျဖတ္ျပီး မႏ ၱေလးသို ့ထြက္လာသူျဖစ္သည္။
အထူးဧည့္သည္ေတာ္ ဆရာေအာင္ေက်ာ္ဇံ ပြဲစဥ္အတြက္ ကုန္ပစၥည္းပုရိသ စာရင္းပိတ္ခ်ိန္၀ယ္ဆရာေအာင္ေက်ာ္ဇံတစ္ေယာက္ အရက္ပုလင္းႀကီးမ လာျပီး ပုဆိုးစြန္ေတာင္ဆြဲကာေရာက္လာသည္။ စာရင္းပိတ္ျပီးခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ေနမ်ိဳးထြန္း ခမ်ာ အေတာ္ေခါင္းစား၍ အထူးဧည့္သည္ေတာ္ အေနျဖင့္ထည့္သြင္းေပးရေလသည္။ ၄င္းေနာက္ သက္ခိုင္ ႏွင့္ ေအာင္သူ မွာလည္းႀကားျဖတ္အေနျဖင့္ ၀င္ေရာက္ ဦးမည္ျဖစ္သည္။
ဗာလ
(၆) ျမတ္သူရဗိုလ္ တစ္ေခာတ္တစ္ခါ က လူငယ္ေျခသြက္ တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ေကာင္းစားခဲ့ဘူးသည္။ သို ့ေသာ္ ေကာက္ရိုးပံု ေစာင့္ရင္းျဖင့္အခ်ိန္ကုန္ကာ ေယာက္်ားဘ၀ကို ညည္းေငြ ့ေနျပီျဖစ္ေႀကာင္းေျပာဆို သံႀကား၏။ကမၻာပါတ္ေနေသာသေဘာၤသား တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ သေဘၤာသားလို ခ်င္သူမိန္းကေလးမ်ား အႀကိဳက္ျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။
(၇)ေဇာ္ႏိုင္လင္း(ခ) ဆင္ႀကီး ေသာက္လံုးႀကီးလွေသာ ဆင္ႀကီး ကို မိဘမ်ားကလည္း မကယ္တင္ႏိုင္။အိမ္ေထာင္လ်က္သား ခ် ေပးခ်င္ေသာ္လည္း နယ္တစ္၀ိုက္ မွ မိန္းကေလးရွင္မ်ား ကေခြးသာအျမီးျဖတ္ေပးစားလိုက္ခ်င္ႀကသည္။ ေဇာ္ႏိုင္လင္း ဆိုလွ်င္ေတာ့ေပးစားရန္စိတ္မကူးႀက။ သို ့ေသာ္သေဘာေကာင္းျပီး အလိုလိုက္လိမ္ ့မည္ထင္ႀကေသာ မိန္းကေလးမ်ား စိတ္၀င္စား ေပလိမ့္မည္။ အေညာင္းမိေနေသာမိန္းကေလးမ်ား ဆင္နင္းခံရန္ ၀ယ္ယူေကာင္း၀ယ္ယူလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။
(၈)ေအာင္ဆန္းသခင္ေအာင္ဆန္းလို ေတာ့ အဟုတ္ေနရာမထူးခြ်န္လွပါ။သို ့ေသာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဲ့သို ့ တစ္ေခတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ တဏွာတြင္ ငျဖိဳးကိုမမီေသာ္လည္း အေတာ္ပင္ ေျခလွမ္းသြက္သည္။ စိတၱဇ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အားထားဖြယ္။
(၉) ဆရာေဇာ္၀င္းေအာင္ ဆရာေဇာ္၀င္းေအာင္ တစ္ေယာက္ ဘယ္ႏွယ့္ေႀကာင့္မ်ား ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ေရာ ၍ ၀င္ေရာက္ အေရြးခံရေလသနည္း။ သူ ခ်ိန္ဖူး ေသာ ေက်ာင္းသူေလးမ်ား ပင္ အိမ္ေထာင္က်၍ ကေလးတြဲလဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္၀ယ္ ကံႀကမၼာ ျငိဳးမွိန္လွေသာေႀကာင့္ တစ္ေယာက္တည္းလူပ်ိဳ သိုး လြန္ ႀကီး ျဖစ္က်န္ေနခဲ့သူျဖစ္သည္။ အတန္းတူ ဆရာမမ်ား ႏွင့္ လည္း မရည္ငံခဲ့။ ရပ္ကြက္ထဲမွမေခ်ာကို လည္း ႀကံေဆာင္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပဲ အရံွုးသမားႀကီးလံုး လံုးျဖစ္ေနခဲ့ေလသည္။ ထို ့ေႀကာင့္ ေနာက္ဆံုး ရဲ၀င္းသူ ကို ဆရာျပန္တင္ကာဤေလလံပြဲတြင္ တင္၍ ေရာင္းခ်ႀကည့္ရန္ မရဲတရဲ ႀကိဳးစားႀကည့္ျခင္းျဖစ္ေလသည္။
(၁၀) ရဲ၀င္းသူဆရာေလးရဲ၀င္းသူ မွာေတာ့ မိန္းမရေရး ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ဤပဲြတြင္ မျဖစ္မေန ၀င္ေရာက္ ႏြဲဖို ့ရန္ျပင္ဆင္ထားသည္။ မိတ္ကပ္ေအာင္ေအာင္ ႏွင့္လည္း ပြဲေန ့အတြက္ စာခ်ဳပ္ျပီးျဖစ္သည္။
(၁၁) မ်ိဳးဆက္ အခါတစ္ပါး က ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးခဲ့ဘူးေလ၏။ အိမ္ေထာင္ေရး လကၡဏာကပါလာပံုမရ။ ေကာင္းေကာင္းေနခဲ့ေသာ္လည္း မိန္းမ မရပါ။ စာတို ေပစမ်ား ေရး၍အနိမ့္ဆံုး ရည္မွန္းခ်က္ ျမန္မာျပည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြႏိုင္ သမၼတႀကီးႏွင့္ အျမင့္ဆံုးရည္မွန္းခ်က္ မွာ မိန္းမရရန္ျဖစ္ေလသည္။ ထို ့ေႀကာင့္စီစဥ္သူမ်ား က စီစဥ္ေပးလာေသာအခါ ရွက္ တတ္ေသာ္လည္း ေလလံပြဲ တြင္ စြန့္စားႀကည့္ ရန္ဆံုးျဖတ္ျပီး မႏ ၱေလးသို ့ထြက္လာသူျဖစ္သည္။
အထူးဧည့္သည္ေတာ္ ဆရာေအာင္ေက်ာ္ဇံ ပြဲစဥ္အတြက္ ကုန္ပစၥည္းပုရိသ စာရင္းပိတ္ခ်ိန္၀ယ္ဆရာေအာင္ေက်ာ္ဇံတစ္ေယာက္ အရက္ပုလင္းႀကီးမ လာျပီး ပုဆိုးစြန္ေတာင္ဆြဲကာေရာက္လာသည္။ စာရင္းပိတ္ျပီးခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ေနမ်ိဳးထြန္း ခမ်ာ အေတာ္ေခါင္းစား၍ အထူးဧည့္သည္ေတာ္ အေနျဖင့္ထည့္သြင္းေပးရေလသည္။ ၄င္းေနာက္ သက္ခိုင္ ႏွင့္ ေအာင္သူ မွာလည္းႀကားျဖတ္အေနျဖင့္ ၀င္ေရာက္ ဦးမည္ျဖစ္သည္။
ဗာလ
Monday, October 5, 2009
သူ ့အမွား
ရန္ကုန္ေရြလိပ္ျပာ ဟိုတယ္
သကၠရာဇ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ခန္ ့
ဟိုတယ္မွာေရြဂံုတိုင္ သံဃ ေဆးရံု အနားတြင္ရွိေလသည္။ ပု ပု ကြကြ အညာသားလို လူတစ္ေယာက္ ဆာလာအိတ္ ႀကီးႏွင့္ စာအုပ္ထူႀကီးကိုင္ကာ ေရခဲဆိုင္ ကားမွတ္တိုင္မွာ ၃၆ ကားေပၚမွဆင္းလာသည္။
ေဘးနားရွိ ပန္းခ်ီပန္းပုေက်ာင္းထဲသို ့၀င္မလို လုပ္ျပီးမွ ေရြလိပ္ျပာဟို တယ္ထဲသို ့ခပ္တည္တည္၀င္ေရာက္သြားေလ၏။
ဟို တယ္ဧည့္ႀကိဳ ငွာန ေရွ ့တြင္ ၄င္း၏ေျမြခြံလက္ဆြဲအိတ္ႀကီးကို ခ် ျပီး စာအုပ္ ထူႀကီး ကို စားပြဲေပၚသို ့ပစ္တင္လိုက္သည္။ စာအုပ္အဖံုး ရုတ္တရက္လန္သြားစဥ္ ဧည့္ႀကိဳစာေရးက ကမန္းကတန္း ဖတ္လိုက္ရသည္။ ဘယ္လို လူမွန္းမသိခင္ လူကဲခတ္ေနရသည္မဟုတ္လား။ စာအုပ္ေပၚတြင္ object oriented programming (C++) ဟု ေရးထားသည္ကို နားမလည္စြာပင္ဖတ္လိုက္မိသည္။ ဘယ္က သူေငွးသား စာတတ္ေလးဘာလိမ့္။သို ့တည္းမဟုတ္ ဖိုထိုးရင္း ဖိုေအာင္လာေသာ
အဂၢရိတ္ဆရာမ်ားေလာ။ ေက်ာက္တြင္းသေငွးမ်ားလားမသိသျဖင့္ ပ်ဴပ်ဴငွာငွာျဖင့္
"ဆရာ အခန္းယူမွာလား"
အညာသား။ ။ "ယူမွာေပါ့ကြ။ ဒီလာတာ တည္းဖို ့ပဲဥစၥာ"
ဧည့္ႀကိဳ။ ။ "ဘယ္ႏွစ္ရက္လဲဆရာ"
အညာသား။ ။ "က်ဳပ္က ဒီမွာ စာေမးပြဲလာေျဖတာ။ တစ္လျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ႏွစ္လျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ရတယ္မဟုတ္လား"
ဧည့္ႀကိဳ။ ။ "ရပါတယ္ဆရာ၊ ဒီမွာ က ရန္ကုန္မွာ အသန္ ့ဆံုးဟိုတယ္ဆို ေတာ့ တစ္ညကို ၈၀၀၀ ယူပါတယ္။ တစ္လလံုးေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာနဲ ့ေျပာျပီးေလ်ာ့ေပးပါမယ့္ ခင္ဗ်"
အညာသား မ်က္ႏွာမွာ ရုတ္တရက္မည္း သြားသည္။ မည္းရာမွ နီသြားသည္။ စကားထစ္ထစ္ျဖင့္
"တစ္ညကို ၈၀၀၀ ၊ ဘာဗ် ၊ တစ္ည ၈၀ ဆိုရင္ ေတာ့ ဒီမွာတည္းမလို ့ပဲ။ ခင္ဗ်ားတို ့ဟာက ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္ဗ်ာ၊ က်ဳပ္ အမ်ိဳးအိမ္ပဲသြားတည္းေတာ့မယ္"
ဟု ခပ္တည္တည္ ေျပာျပီး အိတ္ႀကီးႏွင့္ စာအုပ္ကို မကာ ပန္းခ်ီပန္းပု ေက်ာင္း၀င္းဘက္သို ့ျပန္ေလွ်ာက္သြားေလသည္။
ဧည့္ႀကိဳ မွာ ရုတ္တရက္ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနရာမွ ေဒါသထြက္လာကာ
"ဘယ္က ေတာသားဗိုက္ကေလး က ဟိုတယ္လို ေနရာမွာ လာတည္းခ်င္ရတာလဲမသိ"
ဟု ျမည္တြန္ေတာက္တီးက်န္ေနခဲ့ေလသည္။
(ဆရာျငိမ္းခ်မ္း၏ကိုယ္ေတြ ့မွတ္တမ္း ျဖစ္ပါသည္။)
ဗာလ
သကၠရာဇ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ခန္ ့
ဟိုတယ္မွာေရြဂံုတိုင္ သံဃ ေဆးရံု အနားတြင္ရွိေလသည္။ ပု ပု ကြကြ အညာသားလို လူတစ္ေယာက္ ဆာလာအိတ္ ႀကီးႏွင့္ စာအုပ္ထူႀကီးကိုင္ကာ ေရခဲဆိုင္ ကားမွတ္တိုင္မွာ ၃၆ ကားေပၚမွဆင္းလာသည္။
ေဘးနားရွိ ပန္းခ်ီပန္းပုေက်ာင္းထဲသို ့၀င္မလို လုပ္ျပီးမွ ေရြလိပ္ျပာဟို တယ္ထဲသို ့ခပ္တည္တည္၀င္ေရာက္သြားေလ၏။
ဟို တယ္ဧည့္ႀကိဳ ငွာန ေရွ ့တြင္ ၄င္း၏ေျမြခြံလက္ဆြဲအိတ္ႀကီးကို ခ် ျပီး စာအုပ္ ထူႀကီး ကို စားပြဲေပၚသို ့ပစ္တင္လိုက္သည္။ စာအုပ္အဖံုး ရုတ္တရက္လန္သြားစဥ္ ဧည့္ႀကိဳစာေရးက ကမန္းကတန္း ဖတ္လိုက္ရသည္။ ဘယ္လို လူမွန္းမသိခင္ လူကဲခတ္ေနရသည္မဟုတ္လား။ စာအုပ္ေပၚတြင္ object oriented programming (C++) ဟု ေရးထားသည္ကို နားမလည္စြာပင္ဖတ္လိုက္မိသည္။ ဘယ္က သူေငွးသား စာတတ္ေလးဘာလိမ့္။သို ့တည္းမဟုတ္ ဖိုထိုးရင္း ဖိုေအာင္လာေသာ
အဂၢရိတ္ဆရာမ်ားေလာ။ ေက်ာက္တြင္းသေငွးမ်ားလားမသိသျဖင့္ ပ်ဴပ်ဴငွာငွာျဖင့္
"ဆရာ အခန္းယူမွာလား"
အညာသား။ ။ "ယူမွာေပါ့ကြ။ ဒီလာတာ တည္းဖို ့ပဲဥစၥာ"
ဧည့္ႀကိဳ။ ။ "ဘယ္ႏွစ္ရက္လဲဆရာ"
အညာသား။ ။ "က်ဳပ္က ဒီမွာ စာေမးပြဲလာေျဖတာ။ တစ္လျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ႏွစ္လျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ရတယ္မဟုတ္လား"
ဧည့္ႀကိဳ။ ။ "ရပါတယ္ဆရာ၊ ဒီမွာ က ရန္ကုန္မွာ အသန္ ့ဆံုးဟိုတယ္ဆို ေတာ့ တစ္ညကို ၈၀၀၀ ယူပါတယ္။ တစ္လလံုးေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာနဲ ့ေျပာျပီးေလ်ာ့ေပးပါမယ့္ ခင္ဗ်"
အညာသား မ်က္ႏွာမွာ ရုတ္တရက္မည္း သြားသည္။ မည္းရာမွ နီသြားသည္။ စကားထစ္ထစ္ျဖင့္
"တစ္ညကို ၈၀၀၀ ၊ ဘာဗ် ၊ တစ္ည ၈၀ ဆိုရင္ ေတာ့ ဒီမွာတည္းမလို ့ပဲ။ ခင္ဗ်ားတို ့ဟာက ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္ဗ်ာ၊ က်ဳပ္ အမ်ိဳးအိမ္ပဲသြားတည္းေတာ့မယ္"
ဟု ခပ္တည္တည္ ေျပာျပီး အိတ္ႀကီးႏွင့္ စာအုပ္ကို မကာ ပန္းခ်ီပန္းပု ေက်ာင္း၀င္းဘက္သို ့ျပန္ေလွ်ာက္သြားေလသည္။
ဧည့္ႀကိဳ မွာ ရုတ္တရက္ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနရာမွ ေဒါသထြက္လာကာ
"ဘယ္က ေတာသားဗိုက္ကေလး က ဟိုတယ္လို ေနရာမွာ လာတည္းခ်င္ရတာလဲမသိ"
ဟု ျမည္တြန္ေတာက္တီးက်န္ေနခဲ့ေလသည္။
(ဆရာျငိမ္းခ်မ္း၏ကိုယ္ေတြ ့မွတ္တမ္း ျဖစ္ပါသည္။)
ဗာလ
အမွတ္တရ Photo
Internet မွာေလွ်ာက္ၾကည္႔ရင္း ရန္ကင္းေတာင္ နဲ႔ ေအာင္ပင္လယ္ photo ေလးေတြ ကို ဒီဆိုဒ္မွာ http://www.yanaung.net/ ေတြ႔လို႔ တင္လိုက္ပါတယ္။
Sunday, October 4, 2009
ခ်စ္သူ႔ျမိဳ႔ႏွင္႔ အနီးတဝိုက္
ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို အထင္ၾကီး၍ လာေရာက္ရေသာ သူမဟုတ္လွ်င္ ရန္ကုန္ (သို႔) ဇာတိေျမကို လြမ္းမိမည္ ဧကန္ျဖစ္သည္။ ဘဝရဲ႔ အႏွစ္၃၀ နီးပါး ရွင္သန္ ၾကီးျပင္းခဲ႔ရာ ပတ္ဝန္းက်င္အားမည္သို႔ ေမ႔ထားႏိုင္မည္နည္း။ လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနေသာ္လည္း မိမိ၏ ဇာတိေျမသည္သာလွ်င္ ေနေပ်ာ္ရႊင္ေပ်ာ္စရာ အရပ္မဟုတ္ပါေလာ။
စကၤာပူေျမသည္ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မ်ားစြာမေဝးလွေသာ အရပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေနေပ်ာ္စရာေကာင္းသည္ဟု မည္သည္႔အခါမွ် မထင္ခဲ႔မိေပ။ခ်န္ဂီေလဆိပ္တြင္ ေလယာဥ္ဘီးစတင္ခ် စဥ္ကတည္းက ဦးစြာ လြမ္းဆြတ္မိသည္ မွာ ရန္ကုန္ေျမျဖစ္သည္။ ~~' ျမင္စိုင္း၊ ပင္းယ၊အင္းဝ၊ကုန္းေဘာင္...ကခ်င္၊ကယား၊ကရင္၊ခ်င္း၊ ဗမာ၊မြန္၊ရခိုင္၊ရွမ္း တစိတ္တဝမ္းညီေနာင္ ျပည္ေထာင္စုဘြား၊ ျမန္မာျပည္သားေဟ႔၊ ျမန္မာျပည္သား'~~ ဟူေသာျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံၾကားမွထုတ္လႊင္႔ေလ႔ရွိသည္႔ သီခ်င္းကိုမွတ္မွတ္ရရ သတိ၇မိခပ္တိုးတိုးျငီးဆိုမိေသးသည္။ခ်န္ဂီေလဆိပ္၏ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားမႈ၊ ေန႔ခင္းႏွင္႔ မျခားလင္းရွင္းသပ္ရပ္မႈတို႔က ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွထြက္ခြါလာသူ၏ စိတ္ကိုေခတၱ ခဏေတာ႔ သိမ္ငယ္သြားေစခဲ႔သည္။ စနစ္တက် တည္ရွိေနေသာ ဂိတ္မ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေရႊ႔လ်ားစက္ေလွခါးမ်ား ႏွင္႔ အခမဲ႔ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးေသာ တယ္လီဖုန္း အိပ္ခ်ိန္းမ်ား ျမင္သည္႔အခါ ရန္ကုန္မွမထြက္ခြါမည္ တန္းစီေစာင္႔ဆိုင္း၍ အလုအယက္ဆက္ခဲ႔ရေသာ တယ္လီဖုန္း အနီေလးကို လြမ္းဆြတ္မိသည္။
ICA ေခၚ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး ေကာင္တာမ်ားတြင္တန္းစီရခ်ိန္တြင္ အိုက္စပ္ပူေလာင္ျခင္း၊ အခ်ိန္အတန္ၾကာေစာင္႔ဆိုင္းရျခင္း မရွိသည္ကိုေတြ႔ရျခင္းသည္ Computerize က်ယ္ျပန္႔စြာသံုးစြဲႏိုင္ျခင္း၏ အားသားခ်က္ကို သတိျပဳမိေစသည္။အမိႈက္တစမွ်မရွိပဲ၊ အစဥ္ေျပာင္လက္သန္႔ရွင္းေနေသာ MRT ေျမေပၚေျမေအာက္ ရထားစနစ္ကိုအသံုးျပဳရသည္႔အခါမ်ားတြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ပတ္ရထားေပၚက ပ်ံက်ေစ်းသည္ေလးမ်ား၏ အသံႏွင္႔ ကြမ္းဝါး၍ ရထားေစာင္႔ခဲ႔ရေသာ လွည္းတန္းဘူတာေလးကိုလြမ္းဆြတ္လွသည္။ Bus ကားဂိတ္၊ MRT Station တို႔မွ အထြက္ မိုးသည္းေသာေန႔မ်ားတြင္ ထီးမလိုပဲ လူသြားစၾကၤန္မ်ားမွတဆင္႔ အိမ္အေရာက္ျပန္ႏိုင္ေသာ အခါမ်ားတြင္ေတာ႔ လွည္းတန္းမွတ္တိုင္အနားရွိ မိုးခိုခဲ႔ရေသာ စတိုးဆိုင္ေလးကိုသတိရမိသည္။
စကၤာပူသည္ ရန္ကုန္ထက္ အပူခ်ိန္မ်ားေသာ္လည္း အဘယ္ေၾကာင္႔ ေနထိုင္ရအဆင္ေျပေနပါသနည္း။ စကၤာပူသည္ေနရာတိုင္းကိုေလေအးေပးစက္အဘယ္ေၾကာင္႔ေပးထားႏိုင္ပါသနည္း။ စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ရွိေသာ္လည္း အားလံုးတေျပးညီစီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ရန္ လိုအပ္ခ်က္သည္ မည္သည္႔အရာနည္း။ အတတ္ပညာ၊အသိပညာတြင္သာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံျခင္းသည္ လူ႔သမိုင္းကို တိုးတက္ေစသည္ဆို၏။
ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ တက္က်မ္းမ်ားမဖတ္လိုေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ စည္းစနစ္ရွိေသာ၊ အလ်င္လိုေနေသာ၊ စက္ရုပ္ဆန္ေသာ စကၤာပူႏွင္႔ မ်ားစြာအံမဝင္လွေခ်။
ခမ္းနားေသာ သပ္ရပ္ေသာ စာအုပ္ဆိုင္ၾကီးမ်ား အစား၊ ပန္းဆိုးတန္းမွ စာအုပ္အေဟာင္းဆိုင္ေလးမ်ားတြင္တေမ႔တေမာ စာအုပ္ေရြးရျခင္း၊ လွည္းတန္းမွ စာအုပ္အေဟာင္းဆိုင္ေလးမ်ားတြင္ တို႔ေဝွ႔ေစ်းဆစ္ရျခင္းႏွင္႔ အမဲအူျပဳတ္ဆိုင္မွေရွာက္ရြက္နံ႔ေလးမ်ားကို လြမ္းဆြတ္မိပါသည္။Food court မ်ားတြင္ မေလးရွားအုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲLaksa မွာစားရေသာ အခါ လွည္းတန္းေစ်းအနားရွိ ဆကာၾကီးမုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကိုျမင္ေယာင္မိသည္။ Food court မ်ားရွိ အသက္အရြယ္မ်ားစြာၾကီးရင္႔ေသာ ဆိုင္ဝန္ထမ္းမ်ားကိုျမင္လွ်င္ေတာ႔ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး လွည္းတန္းလမ္းမေပၚက အဘိုးအရြယ္ အဘြားအရြယ္မ်ားကို စာနာမိသည္။ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီတြင္လူအိုရံုမ်ား မ်ားစြာလိုအပ္ေနျပီလားဟုအခါခါေတြးမိသည္။ကေလးကစားကြင္းငယ္မ်ား၊ ေဘာ႔လံုးကစားကြင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမ်ားေရွ႔ျဖတ္ေလွ်ာက္တိုင္း ၊ ျမက္ရိုင္းမ်ားမိုးထိုးေနေသာ လိႈင္အားကစားကြင္းအတြင္း ေဘာ႔လံုးကန္ခဲ႔ရသည္မ်ားကို လြမ္းဆြတ္မိရသည္။ လူေနဧရိယာထူထပ္ေသာ ရန္ကုန္တြင္ပင္ ကစားကြင္း အမ်ားအျပား ရွိေသးသည္မဟုတ္ေလာ။ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းႏိုင္လွ်င္လြန္စြာေကာင္းေသာ အဆင္႔မွီကြင္းမ်ားျဖစ္မည္ကား ယံုမွားသံသယမရွိေပ။ေလေအးစက္တပ္ဆင္ထားေသာ ေခတ္မွီဘတ္စ္ ကားေခ်ာင္ေခ်ာင္ မ်ားစီးနင္းရေသာအခါ ၁၀၅ ဒိုင္နာေနာက္ ေျခနင္းတြင္တြဲေလာင္းလိုက္ခဲ႔ရေသာအရသာကို မည္သို႔ေမ႔ႏိုင္ပါအံ႔နည္း။ ရံုးသို႔ အခ်ိန္မွီေျပးလႊားသြားရေသာ ေန႔တိုင္း၊ သက္ေတာင္႔သက္သာရန္ကုန္ရံုးကိုလြမ္းဆြတ္မိတတ္ျခင္းသည္ တက္က်မ္းမ်ားမဖတ္ျခင္းဧ။္အျပစ္မ်ားျဖစ္သည္ထင္သည္။
NTUC မ်ားတြင္ ေရခဲရိုက္ အသား၊ငါး မ်ားဝယ္ရတိုင္း ၾကည္႔ျမင္တိုင္ညေစ်းတြင္ ဗြက္ထူထူထဲေစ်းဝယ္ရျခင္းေလာက္ အရသာမေတြ႔။ တခါတရံ ထိန္ထိန္လင္းေနေသာ စကၤာပူရ္ လျပည္႔ညမ်ားတြင္ေတာ႔ စိုင္းထီဆိုင္ဧ။္ ရန္ကုန္မွာသာ တဲ႔ လ ကိုလြမ္းရသည္။Penisula Plaza တြင္ လဘက္၇ည္ေသာက္ရေသာအခါမ်ားတြင္ မိန္းထဲမွ ဦးခ်စ္လက္ဘက္၇ည္ကို တမ္းတရသည္။ေခ်ာင္းသာ၊ ေငြေဆာင္ႏွင္႔ ငပလီတို႔ကို အၾကိမ္ၾကိမ္သြားေရာက္ခဲ႔ဖူးေသာေၾကာင္႔ Sentosa သို႔သြားေရာက္ရန္တခါမွ်စိတ္မကူးခဲ႔မိေခ်။East Coast က ေလညွင္းထက္ ဆူးေလဘုရားလမ္းက ေလႏုေအးကိုပို၍ တပ္မက္လွသည္။Orchard လမ္းေပၚက အျပာေရာင္ ငွက္မ်ားသည္ ပန္းဆိုးတန္းတဝိုက္က အျပာေရာင္ညမ်ားေလာက္ေၾကကြဲစရာ မေကာင္းဟုထင္မိသည္။
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ သြားလာေနရသည္ဆိုေသာ္ ယခုေခတ္သည္ သမိုင္းဦးလူသားေခတ္ မဟုတ္။ ကိုယ္႔တိုင္း ကိုယ္႔ရြာ၌ မေနျဖစ္ေအာင္ မည္သည္႔ အရာက ဖန္တီးေနပါသနည္း။ စကၤာပူရ္တြင္ မိုးရြာပါသည္၊ ေနသာပါသည္၊ ထို႔နည္းလညး္ေကာင္း လ သာပါသည္ ေလေျပညွင္းတို႔တိုက္ခတ္တတ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မကြဲျပားေသာရာသီဥတု ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္....ကၽြန္ေတာ္သည္....ခ်စ္သ႔ူျမိဳ႔ႏွင္႔အနီးတဝိုက္ကိုသာ.................။
ဒိုက္စ္
စကၤာပူေျမသည္ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မ်ားစြာမေဝးလွေသာ အရပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေနေပ်ာ္စရာေကာင္းသည္ဟု မည္သည္႔အခါမွ် မထင္ခဲ႔မိေပ။ခ်န္ဂီေလဆိပ္တြင္ ေလယာဥ္ဘီးစတင္ခ် စဥ္ကတည္းက ဦးစြာ လြမ္းဆြတ္မိသည္ မွာ ရန္ကုန္ေျမျဖစ္သည္။ ~~' ျမင္စိုင္း၊ ပင္းယ၊အင္းဝ၊ကုန္းေဘာင္...ကခ်င္၊ကယား၊ကရင္၊ခ်င္း၊ ဗမာ၊မြန္၊ရခိုင္၊ရွမ္း တစိတ္တဝမ္းညီေနာင္ ျပည္ေထာင္စုဘြား၊ ျမန္မာျပည္သားေဟ႔၊ ျမန္မာျပည္သား'~~ ဟူေသာျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံၾကားမွထုတ္လႊင္႔ေလ႔ရွိသည္႔ သီခ်င္းကိုမွတ္မွတ္ရရ သတိ၇မိခပ္တိုးတိုးျငီးဆိုမိေသးသည္။ခ်န္ဂီေလဆိပ္၏ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားမႈ၊ ေန႔ခင္းႏွင္႔ မျခားလင္းရွင္းသပ္ရပ္မႈတို႔က ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွထြက္ခြါလာသူ၏ စိတ္ကိုေခတၱ ခဏေတာ႔ သိမ္ငယ္သြားေစခဲ႔သည္။ စနစ္တက် တည္ရွိေနေသာ ဂိတ္မ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေရႊ႔လ်ားစက္ေလွခါးမ်ား ႏွင္႔ အခမဲ႔ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးေသာ တယ္လီဖုန္း အိပ္ခ်ိန္းမ်ား ျမင္သည္႔အခါ ရန္ကုန္မွမထြက္ခြါမည္ တန္းစီေစာင္႔ဆိုင္း၍ အလုအယက္ဆက္ခဲ႔ရေသာ တယ္လီဖုန္း အနီေလးကို လြမ္းဆြတ္မိသည္။
ICA ေခၚ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး ေကာင္တာမ်ားတြင္တန္းစီရခ်ိန္တြင္ အိုက္စပ္ပူေလာင္ျခင္း၊ အခ်ိန္အတန္ၾကာေစာင္႔ဆိုင္းရျခင္း မရွိသည္ကိုေတြ႔ရျခင္းသည္ Computerize က်ယ္ျပန္႔စြာသံုးစြဲႏိုင္ျခင္း၏ အားသားခ်က္ကို သတိျပဳမိေစသည္။အမိႈက္တစမွ်မရွိပဲ၊ အစဥ္ေျပာင္လက္သန္႔ရွင္းေနေသာ MRT ေျမေပၚေျမေအာက္ ရထားစနစ္ကိုအသံုးျပဳရသည္႔အခါမ်ားတြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ပတ္ရထားေပၚက ပ်ံက်ေစ်းသည္ေလးမ်ား၏ အသံႏွင္႔ ကြမ္းဝါး၍ ရထားေစာင္႔ခဲ႔ရေသာ လွည္းတန္းဘူတာေလးကိုလြမ္းဆြတ္လွသည္။ Bus ကားဂိတ္၊ MRT Station တို႔မွ အထြက္ မိုးသည္းေသာေန႔မ်ားတြင္ ထီးမလိုပဲ လူသြားစၾကၤန္မ်ားမွတဆင္႔ အိမ္အေရာက္ျပန္ႏိုင္ေသာ အခါမ်ားတြင္ေတာ႔ လွည္းတန္းမွတ္တိုင္အနားရွိ မိုးခိုခဲ႔ရေသာ စတိုးဆိုင္ေလးကိုသတိရမိသည္။
စကၤာပူသည္ ရန္ကုန္ထက္ အပူခ်ိန္မ်ားေသာ္လည္း အဘယ္ေၾကာင္႔ ေနထိုင္ရအဆင္ေျပေနပါသနည္း။ စကၤာပူသည္ေနရာတိုင္းကိုေလေအးေပးစက္အဘယ္ေၾကာင္႔ေပးထားႏိုင္ပါသနည္း။ စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ရွိေသာ္လည္း အားလံုးတေျပးညီစီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ရန္ လိုအပ္ခ်က္သည္ မည္သည္႔အရာနည္း။ အတတ္ပညာ၊အသိပညာတြင္သာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံျခင္းသည္ လူ႔သမိုင္းကို တိုးတက္ေစသည္ဆို၏။
ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ တက္က်မ္းမ်ားမဖတ္လိုေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ စည္းစနစ္ရွိေသာ၊ အလ်င္လိုေနေသာ၊ စက္ရုပ္ဆန္ေသာ စကၤာပူႏွင္႔ မ်ားစြာအံမဝင္လွေခ်။
ခမ္းနားေသာ သပ္ရပ္ေသာ စာအုပ္ဆိုင္ၾကီးမ်ား အစား၊ ပန္းဆိုးတန္းမွ စာအုပ္အေဟာင္းဆိုင္ေလးမ်ားတြင္တေမ႔တေမာ စာအုပ္ေရြးရျခင္း၊ လွည္းတန္းမွ စာအုပ္အေဟာင္းဆိုင္ေလးမ်ားတြင္ တို႔ေဝွ႔ေစ်းဆစ္ရျခင္းႏွင္႔ အမဲအူျပဳတ္ဆိုင္မွေရွာက္ရြက္နံ႔ေလးမ်ားကို လြမ္းဆြတ္မိပါသည္။Food court မ်ားတြင္ မေလးရွားအုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲLaksa မွာစားရေသာ အခါ လွည္းတန္းေစ်းအနားရွိ ဆကာၾကီးမုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကိုျမင္ေယာင္မိသည္။ Food court မ်ားရွိ အသက္အရြယ္မ်ားစြာၾကီးရင္႔ေသာ ဆိုင္ဝန္ထမ္းမ်ားကိုျမင္လွ်င္ေတာ႔ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး လွည္းတန္းလမ္းမေပၚက အဘိုးအရြယ္ အဘြားအရြယ္မ်ားကို စာနာမိသည္။ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီတြင္လူအိုရံုမ်ား မ်ားစြာလိုအပ္ေနျပီလားဟုအခါခါေတြးမိသည္။ကေလးကစားကြင္းငယ္မ်ား၊ ေဘာ႔လံုးကစားကြင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမ်ားေရွ႔ျဖတ္ေလွ်ာက္တိုင္း ၊ ျမက္ရိုင္းမ်ားမိုးထိုးေနေသာ လိႈင္အားကစားကြင္းအတြင္း ေဘာ႔လံုးကန္ခဲ႔ရသည္မ်ားကို လြမ္းဆြတ္မိရသည္။ လူေနဧရိယာထူထပ္ေသာ ရန္ကုန္တြင္ပင္ ကစားကြင္း အမ်ားအျပား ရွိေသးသည္မဟုတ္ေလာ။ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းႏိုင္လွ်င္လြန္စြာေကာင္းေသာ အဆင္႔မွီကြင္းမ်ားျဖစ္မည္ကား ယံုမွားသံသယမရွိေပ။ေလေအးစက္တပ္ဆင္ထားေသာ ေခတ္မွီဘတ္စ္ ကားေခ်ာင္ေခ်ာင္ မ်ားစီးနင္းရေသာအခါ ၁၀၅ ဒိုင္နာေနာက္ ေျခနင္းတြင္တြဲေလာင္းလိုက္ခဲ႔ရေသာအရသာကို မည္သို႔ေမ႔ႏိုင္ပါအံ႔နည္း။ ရံုးသို႔ အခ်ိန္မွီေျပးလႊားသြားရေသာ ေန႔တိုင္း၊ သက္ေတာင္႔သက္သာရန္ကုန္ရံုးကိုလြမ္းဆြတ္မိတတ္ျခင္းသည္ တက္က်မ္းမ်ားမဖတ္ျခင္းဧ။္အျပစ္မ်ားျဖစ္သည္ထင္သည္။
NTUC မ်ားတြင္ ေရခဲရိုက္ အသား၊ငါး မ်ားဝယ္ရတိုင္း ၾကည္႔ျမင္တိုင္ညေစ်းတြင္ ဗြက္ထူထူထဲေစ်းဝယ္ရျခင္းေလာက္ အရသာမေတြ႔။ တခါတရံ ထိန္ထိန္လင္းေနေသာ စကၤာပူရ္ လျပည္႔ညမ်ားတြင္ေတာ႔ စိုင္းထီဆိုင္ဧ။္ ရန္ကုန္မွာသာ တဲ႔ လ ကိုလြမ္းရသည္။Penisula Plaza တြင္ လဘက္၇ည္ေသာက္ရေသာအခါမ်ားတြင္ မိန္းထဲမွ ဦးခ်စ္လက္ဘက္၇ည္ကို တမ္းတရသည္။ေခ်ာင္းသာ၊ ေငြေဆာင္ႏွင္႔ ငပလီတို႔ကို အၾကိမ္ၾကိမ္သြားေရာက္ခဲ႔ဖူးေသာေၾကာင္႔ Sentosa သို႔သြားေရာက္ရန္တခါမွ်စိတ္မကူးခဲ႔မိေခ်။East Coast က ေလညွင္းထက္ ဆူးေလဘုရားလမ္းက ေလႏုေအးကိုပို၍ တပ္မက္လွသည္။Orchard လမ္းေပၚက အျပာေရာင္ ငွက္မ်ားသည္ ပန္းဆိုးတန္းတဝိုက္က အျပာေရာင္ညမ်ားေလာက္ေၾကကြဲစရာ မေကာင္းဟုထင္မိသည္။
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ သြားလာေနရသည္ဆိုေသာ္ ယခုေခတ္သည္ သမိုင္းဦးလူသားေခတ္ မဟုတ္။ ကိုယ္႔တိုင္း ကိုယ္႔ရြာ၌ မေနျဖစ္ေအာင္ မည္သည္႔ အရာက ဖန္တီးေနပါသနည္း။ စကၤာပူရ္တြင္ မိုးရြာပါသည္၊ ေနသာပါသည္၊ ထို႔နည္းလညး္ေကာင္း လ သာပါသည္ ေလေျပညွင္းတို႔တိုက္ခတ္တတ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မကြဲျပားေသာရာသီဥတု ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္....ကၽြန္ေတာ္သည္....ခ်စ္သ႔ူျမိဳ႔ႏွင္႔အနီးတဝိုက္ကိုသာ.................။
ဒိုက္စ္
Friday, October 2, 2009
မႏ ၱေလးေလလံံပြဲ(၂)
ေလလံပြဲနီးလာေသာ အခါ ကြန္ျပဴတာတကၠသို္လ္ ပထမအသုတ္၊ဒုတိယအသုတ္ ႏွင့္တတိယအသုတ္ စသျဖင့္ အားလံုးလွုပ္လွုပ္ရွားရွားျဖစ္လာႀကေလျပီ။ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ပထမဆံုး အသုတ္မွလူပ်ိဳႀကီးမ်ားကို ေလလံစတင္မည္ျဖစ္ေလရာ ဒုတိယအသုတ္ မွဦးစ၊ဆရာေဇာ္ထြန္း(ဆင္ျဖဴကြ်န္း) စသည့္လူမ်ား မွာ ဒုတိယအႀကိမ္ေလလံပြဲတင္၀င္ေရာက္ ႏိုင္ရန္ အထူးစိတ္၀င္စားေနႀကသည္။ တတိယအသုတ္မွာလည္း ထိုနည္းအတိုင္း ပင္။ ဤ အစဥ္အလာျဖစ္ခဲ့ပါက ေနာက္လာလူပ်ိဳႀကီးမ်ား အတြက္အလြန္ပင္ ေက်နပ္ဖြယ္ရာေပတည္း။ဇာတ္မင္းသား မ်ိဳး နႏၵ ေလး မွာလည္း ၀င္ေရာက္ အေရြးခံရႏိုးႏိုး၊၀င္ေရာက္ေလလံဆြဲရႏိုးႏိုးျဖင့္ ေ၀ခြဲမရျဖစ္ ေနသည္။ ထို ့အတူဆရာေက်ာ္ေဇယ်မွာ လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္။ထူးျခားသည္မွာ ေလလံပြဲတြင္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားသာမက ဆရာေဟာင္းျဖစ္သူေဇာ္၀င္းေအာင္ပါေနျခင္းျဖစ္သည္။ ၀င္ေရာက္ ေလလံတင္ ေရာင္းခ်ခံ လူမ်ား မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ေလသည္။
(၁) အေဂ်း
ကိုအေဂ်း ၏ ရာဇ၀င္ ကား အားလံုး ဖတ္မိျပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ၃ ႏွစ္လံုးလံုးတစ္ေယာက္တည္း ႀကိဳက္ခဲ ့သည္။ သို ့ေသာ္လည္း မစြံခဲ ့ရပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ရည္းစား ရသလို လို သတင္းမ်ားႀကားရသည္။ စကၤာပူ သို ့ထြက္လာျပီးမိ္န္းမရဖို ့ႀကံစည္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခဲေလသမွ် သဲေရက် ျဖစ္ကာလူပ်ိဳႀကီး (မန္ေနဂ်ာ) ရာထူး ျဖင့္ ရန္ကုန္တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ သနားကမား ။အာရိယာန္ႏြယ္ဖြား အေနျဖင့္ လူမ်ိဳး ျခားမ်ား ကို အထူး ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ သူျဖစ္၏။(၂)ေက်ာ္စြာမ်ိဳး ေခတ္ေဒြးအျဖစ္ တစ္ေခာတ္တစ္ေယာက္ ေမြးလာသူျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူ ေပါမ်ားသည္ဟုထင္ရစဖြယ္ရွိသည္။ အမူအက်င့္ က ဂိုက္ေပးႀကမ္း၍ ရုပ္က တြတ္ပီႏွင့္ တူသည္။ျမန္မာျပည္ မွာ လည္း ကာတြန္းခ်စ္သူ ေပါလွေပရာ ၄င္းအေနျဖင့္ေလလံပြဲတြင္ေစ်းေကာင္းရဖြယ္ရွိေပသည္။(၃)ေအာင္စိုး၀င္း ငါန္းဇြန္သား ပီပီ မည္းမည္း ျဖင့္ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ရွိသည္။ဒူးမနာ ဖခင္ ျဖစ္ဖို ့အရည္အခ်င္းျပည့္၀သူျဖစ္သည္။ ထို ့ေႀကာင့္ဒုတိယအခ်စ္ အလိုရွိေသာ မိန္းမသားမ်ား မွာ ၄င္းကို ေရြးခ်ယ္ဖြယ္ရွိေလသည္။
(၄) ကင္းေကာင္(သို ့)ငျဖိဳး ေလလံပြဲ၏ အသက္ျဖစ္လာႏိုင္သူျဖစ္သည္။ တစ္ေခတ္တစ္ခါ ကနာမည္ရွိသူျဖစ္သျဖင့္ ယခုမေတြ ့ဘူးသူ မိန္းကေလးမ်ား အေနျဖင့္ ေလလံပြဲကိုအထူး စိတ္၀င္စား ကာ ၀ယ္ယူ ရန္ သတင္းေျပးလွ်က္ရွိသည္။ ယခု ေတြ ့ဘူးသူမ်ားက ေတာ့ ဂုတ္ တို တို၊ဗိုက္ပူပူ သူေတာ္ေႀကာင္စားဖား ရုပ္အား၀ယ္ယူရန္စိတ္မ၀င္စားႀက။ သို ့ေသာ္လည္း အမ်ားစု ကေတာ့ ကင္းဟူေသာဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခု ေႀကာင့္ ေရပန္းအစားဆံုး တစ္ေပးထားႀကသည္။ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနမ်ိဳးထြန္းကလည္း ၄င္း ၏ ငယ္ရုပ္ျဖင့္သာေႀကျငာထားသည္ျဖစ္ရာ ေလလံပြဲတြင္ကင္းပါသည္ ဟုမိန္းကေလးအမ်ားစု ၀ယ္ယူရန္ျပင္ေနႀကသည္။ ( ဆက္ရန္ )
ဗာလ
(၁) အေဂ်း
ကိုအေဂ်း ၏ ရာဇ၀င္ ကား အားလံုး ဖတ္မိျပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ၃ ႏွစ္လံုးလံုးတစ္ေယာက္တည္း ႀကိဳက္ခဲ ့သည္။ သို ့ေသာ္လည္း မစြံခဲ ့ရပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ရည္းစား ရသလို လို သတင္းမ်ားႀကားရသည္။ စကၤာပူ သို ့ထြက္လာျပီးမိ္န္းမရဖို ့ႀကံစည္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခဲေလသမွ် သဲေရက် ျဖစ္ကာလူပ်ိဳႀကီး (မန္ေနဂ်ာ) ရာထူး ျဖင့္ ရန္ကုန္တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ သနားကမား ။အာရိယာန္ႏြယ္ဖြား အေနျဖင့္ လူမ်ိဳး ျခားမ်ား ကို အထူး ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ သူျဖစ္၏။(၂)ေက်ာ္စြာမ်ိဳး ေခတ္ေဒြးအျဖစ္ တစ္ေခာတ္တစ္ေယာက္ ေမြးလာသူျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူ ေပါမ်ားသည္ဟုထင္ရစဖြယ္ရွိသည္။ အမူအက်င့္ က ဂိုက္ေပးႀကမ္း၍ ရုပ္က တြတ္ပီႏွင့္ တူသည္။ျမန္မာျပည္ မွာ လည္း ကာတြန္းခ်စ္သူ ေပါလွေပရာ ၄င္းအေနျဖင့္ေလလံပြဲတြင္ေစ်းေကာင္းရဖြယ္ရွိေပသည္။(၃)ေအာင္စိုး၀င္း ငါန္းဇြန္သား ပီပီ မည္းမည္း ျဖင့္ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ရွိသည္။ဒူးမနာ ဖခင္ ျဖစ္ဖို ့အရည္အခ်င္းျပည့္၀သူျဖစ္သည္။ ထို ့ေႀကာင့္ဒုတိယအခ်စ္ အလိုရွိေသာ မိန္းမသားမ်ား မွာ ၄င္းကို ေရြးခ်ယ္ဖြယ္ရွိေလသည္။
(၄) ကင္းေကာင္(သို ့)ငျဖိဳး ေလလံပြဲ၏ အသက္ျဖစ္လာႏိုင္သူျဖစ္သည္။ တစ္ေခတ္တစ္ခါ ကနာမည္ရွိသူျဖစ္သျဖင့္ ယခုမေတြ ့ဘူးသူ မိန္းကေလးမ်ား အေနျဖင့္ ေလလံပြဲကိုအထူး စိတ္၀င္စား ကာ ၀ယ္ယူ ရန္ သတင္းေျပးလွ်က္ရွိသည္။ ယခု ေတြ ့ဘူးသူမ်ားက ေတာ့ ဂုတ္ တို တို၊ဗိုက္ပူပူ သူေတာ္ေႀကာင္စားဖား ရုပ္အား၀ယ္ယူရန္စိတ္မ၀င္စားႀက။ သို ့ေသာ္လည္း အမ်ားစု ကေတာ့ ကင္းဟူေသာဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခု ေႀကာင့္ ေရပန္းအစားဆံုး တစ္ေပးထားႀကသည္။ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနမ်ိဳးထြန္းကလည္း ၄င္း ၏ ငယ္ရုပ္ျဖင့္သာေႀကျငာထားသည္ျဖစ္ရာ ေလလံပြဲတြင္ကင္းပါသည္ ဟုမိန္းကေလးအမ်ားစု ၀ယ္ယူရန္ျပင္ေနႀကသည္။ ( ဆက္ရန္ )
ဗာလ
Thursday, October 1, 2009
မႏ ၱေလးေလလံံပြဲ(၁)
ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ကား ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္၍ ေငြရတုပင္နီးစပ္လာေခ်ျပီ။ အိမ္ေထာင္မက် ရေသးသူ လူပ်ိဳမ်ား အသက္(၃၀) ေက်ာ္ လူပ်ိဳဟုိင္းႀကီးမ်ား ျဖစ္က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္။ ထို ့အတြက္ အမ်ား ေကာင္းမွုျဖင့္ လူပ်ိဳႀကီးမ်ား စံြေစစိမ့္ေသာငွာ လူပ်ိဳႀကီးမ်ားေလလံပြဲကို က်င္းပရန္စီစဥ္ႀကသည္။ က်င္းပသူ ေနမ်ိဳးထြန္း က ဦးေဆာင္၍ အပ်ိဳဟိုင္းႀကီးမ်ားေထာက္ပံ့မွုျဖင့္ က်င္းပရျခင္းျဖစ္သည္။ထို အထဲတက္ႀကြေသာ ဆရာမ တစ္ျဖစ္လဲ စံပယ္ကို၊ခင္သီတာႏြယ္၊ ေမျဖိဳးျဖဳိးေဇာ္၊ယဥ္မင္းေအး ႏွင့္ တကြ အထူးတက္ႀကြေနေသာ မီမီ လင္းထြန္း တို ့လည္းပါ၀င္ေပသည္။ လူပ်ိဳႀကီးမ်ားထဲမွ ကိုယ္ႀကိုက္ရာ ေရြးႏိုင္ေသာ အစီအစဥ္ျဖစ္သျဖင့္ ညိွေႀကာ့မွာလည္း ၀င္ေရာက္ေလလံမဆြဲႏိုင္ေစကာ မူ ဒိုင္ အျဖစ္ႏွင့္ ၀င္ေရာက္ပါ၀င္လုိေႀကာင္း ေလသံပစ္ေနသည္။ လူပ်ိဳမ်ားထဲမွာ ဗိုက္ကေလးျငိမ္းခ်မ္းမွာ တက္ႀကြလြန္း၍ ညမ်ားပင္အိပ္မေပ်ာ္။ အိပ္ေထာင္က် ရခ်ည္ေသးရဲ ့ ဟု ေတြးရင္း သတင္းႀကားျပီးကတည္း က အိပ္မရေတာ့။ ဆင္ျဖဴကြ်န္းသက္ခိုင္မွာ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပန္လည္အေရြးခံခ်င္လြန္းသျဖင့္ မႏၱေလးမွ ေအာင္သူ ႏွင့္ လက္တြဲကာ ႀကားျဖတ္အစီအစဥ္ျဖင့္ သူ တို ့ကိုယ္သူ တို ့ေရာင္းခ်ရန္ ႀကံသည္။ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနမ်ိဳးထြန္းက လည္း အခန္ ့သင့္ လွ်င္ သူ ပါ ၀င္၍ ေရာင္းမည္ဟု လွ်ိဳ ့၀ွက္ ေႀကျငာထားသည္။ သို ့ေသာ္ သတင္းမွန္သမွ် လွ်ိဳ ့၀ွက္၍ မရေသာေႀကာင့္ မအိအိ၀င္းျပန္ႀကားေသာ အခါ သူမ ဒိုင္အျဖစ္မပါရလွ်င္ ဤ ပြဲ မလုပ္ရဟု ေနမ်ိဳး ထြန္းကို အမိန္ ့ထုတ္လိုက္ေလသည္။ ေယာက်္ား အားစိတ္မခ်ေသာေႀကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ေလလံပြဲအေႀကာင္းႀကားေသာအခါ ခိုင္သဇင္ဦး က အဆင္သင့္ျဖစ္ေစရန္ ရွိသမွ် အလုပ္ အားလုံးနားထားသည္။ ႀကည္ႀကည္ျမင့္မွာ လည္း အလုပ္အားလုပ္ရပ္၍ ၀င္ေရာက္ေလလံဆြဲရန္ ျပင္ဆင္သည္။ စိုးယုေမာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းျပိဳင္ဘက္ မ်ား အားလံုး ကို ပင္ အသိမေပးပဲ လွ်ိဳ ့၀ွက္စြာ ပင္ ႀကိဳတင္ လွုပ္ရွားေနသည္။သႏၱာ လတ္၊ အိအိမိုးျမင့္၊ နန္းဥမၼာဦး စသျဖင့္ အားလံုး မွာ မႏၱေလး တြင္ ေစာင့္၍ ေပးႏိုင္ေသာေစ်းကို ႀကိတ္ညွိေနႀကသည္။ကိုယ္စီကိုယ္စီ အားလံုး လွုပ္ရွားေနသည္ကို ႀကားေသာအခါ ကို၀င္းမင္းထြန္းလဲမေန ရ။ မိန္းကေလးမ်ားေပးမည္ ့ေစ်းကို ႀကိဳတင္တီးေခါက္၍ ၄င္းကိုသာ ၀ယ္လွ်င္ထို ့ထက္ပို ၍ ေစ်းသက္သာႏိုင္ေႀကာင္းမသိမသာ စည္းရံုးေနေလ၏။ မ၀ါ က ၀င္၍ ဟန္ ့လိုက္မွ အသာ ျငိမ္၍ ေနေတာ့သည္။
ဗာလ
ဗာလ
Subscribe to:
Posts (Atom)